Zondag waren we gezellig naar onze vriendjes in Moordrecht geweest.
De meiden hebben weer heerlijk gespeeld en wij heerlijk gekletst.
Ook hebben we heerlijk gewandeld en in de speeltuin gespeeld, soraya kwam er met heerlijke modder pootjes en vieze kleding vandaan. ze heeft heerlijk gespeeld dus.
Omdat wij altijd zo in de File terecht komen als wij weer op huis aangaan, hebben wij afgesproken. dat we daar gaan eten en de kindjes klaar voor het bed maken en dan pas naar huis gaan vertekken.
zo gezegt zo gedaan zal je zeggen.
maar niet was minder waar.
iets voor utrecht kwamen we heerlijk in een file terecht en dat was weer balen maar niks aan te doen.
toen begon de auto raar te doen en maakte het een hoop lawaai.
we besloten de auto maar aan de kant te zetten en de anwb te bellen.
Ik had gebeld en uitgelegt waar we stonden.
mevrouw. de wacht tijd is ongeveer een uur het is namelijk erg druk vanavond.
ik: ja dat is het altijd bij jullie. ik baal er wel van want ik heb een kind van 1,5 jaar in de auto.
mevrouw: oh nou uw weet dat u niet in de auto mag blijven wachten. want het is niet veilig.
we zetten er spoed achter en dan is er binnen 30 min iemand bij u.
zo gelukkig hebben wij een kinderwagen achter in de kofferbak liggen en die hebben wij aan de andere kant van de vangrail gezet. met een slapende soraya er in.
wat een zielig gezicht zeg.
en dat vonden ook twee andere automobilisten en die stopte bij ons hulp aan te bieden of met de vraag of ze mij en soraya een slinger naar huis konden geven. wat een lieve mensen waren dat zeg.
maar we hebben maar bedankt en zijn rustig gaan wachten op de anwb en na 30 min kwam deze dan aan.
na 15 min had hij ons probleem al verholpen en dus konden wij onze reis voort zetten |